>วันนี้เศร้าจัง

สุดท้ายผมก็ไม่เหลือใคร ผมต้องดูแลตัวผมเอง

ผมคุยกับเพื่อนคนที่ว่าผมสนิท้วย แต่แล้ว วาหวังก็ผม ก็พบความจริงว่า
ทุกคนก็เหมือนกัน

ทุกคนมีความลับ
ทุกคนมีโลกส่วนตัว

เมื่อมีกำแพงกับผม ผม ก็สับสนครับ

กฎการตอบแทนที่เท่ากัน ของผม ได้รับการท้าทายอีกครั้ง

ผมจะหวังอะไรล่ะครับ

ถ้าสิ่งที่ผม หวัง มันไม่สามารถตอบสนองได้เท่าที่ผม ทำ

ผมสับสนครับ ผมหว้าเหว่ ผม เหงา
สุดท้าย ย่อมมีความลับ
ผมจะคิดมากไปทำไม
เพราะผม กล้วว่า ถ้าผม ไม่เอื้อมมือออกไขว่คว้าสิ่งใด ๆๆ    สิ่งนั้น ก็หลุดออกจากวงดคจรของผม
ผม ………………เบื่อชีวิตแบบนี้แล้วนะ

หมวดหมู่:บทความทั่วไป
  1. ยังไม่มีความเห็น
  1. No trackbacks yet.

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: